Grass Before the Grave, Year After Year
At fifty-five, Zhang Qingsong has spent his life working tirelessly. For years, he has carried fifty-kilogram bags of cement at construction sites, leaving his shoulders covered in thick bone spurs. Thirty-three years ago, his mother fell gravely ill and urgently needed 3,000 yuan for surgery. Their impoverished family could not afford it, so his mother chose to give up treatment, determined to save the money for her son's education. On the day she passed away, she told him to come home early after school because she would steam sweet potatoes for him. But young Qingsong stayed out playing soccer and returned late, only to find an empty earthen bed and half a cold sweet potato on the stove. That moment became a lifelong regret that haunted him. In the years that followed, he shouldered the family's burdens alone, working to support his family, getting married and raising a daughter, silently swallowing every hardship and grievance while keeping one word buried deep in his heart, a word he never dared say to anyone else: "Mom."
Main characters: Zhang Qingsong
Supporting characters: Chunlan
Also known as: 坟前岁岁草
Mezarın Önündeki Otlar, Yıldan Yıla (27 bölüm)
Elli beş yaşındaki Zhang Qingsong, hayatının yarısını ağır işlerde çalışarak geçirmiştir. Yıllarca inşaatlarda elli kilogramlık çimento çuvallarını taşımış,…
Elli beş yaşındaki Zhang Qingsong, hayatının yarısını ağır işlerde çalışarak geçirmiştir. Yıllarca inşaatlarda elli kilogramlık çimento çuvallarını taşımış, bu yüzden omuzlarında kalın kemik çıkıntıları oluşmuştur. Otuz üç yıl önce annesi ağır bir hastalığa yakalanmış ve acil ameliyat için 3.000 yuana ihtiyaç duymuştur. Yoksul ailesinin bu masrafı karşılayacak gücü yoktur. Annesi, oğlunun eğitimine para ayırabilmek için tedaviden vazgeçmeyi seçmiştir. Hayatını kaybettiği gün, okuldan sonra eve erken gelmesini söylemiş ve ona tatlı patates buğulaması hazırlayacağına söz vermiştir. Ancak küçük Qingsong futbol oynamaya dalmış ve eve geç dönmüştür. Eve geldiğinde karşısında yalnızca boş bir toprak yatak ve ocakta kalmış, çoktan soğumuş yarım bir tatlı patates bulmuştur. Bu anı, hayatı boyunca peşini bırakmayan bir pişmanlığa dönüşmüştür. Sonraki yıllarda ailesinin tüm yükünü tek başına omuzlamış, geçimlerini sağlamak için çalışmış, evlenmiş ve bir kız çocuğu büyütmüştür. Bütün acılarını ve kırgınlıklarını sessizce içine atmış, kalbinin derinliklerinde kimseye söylemeye cesaret edemediği tek bir kelimeyi saklamıştır: "Anne."
坟前岁岁草 · Grass Before the Grave, Year After Year